3 اوت 2026- بر اساس مطالعه‌ای که در مجله Radiology منتشر شده است، یک مدل پیش‌بینی‌کننده جدید مبتنی بر MRI ممکن است به شناسایی بیماران مبتلا به دیابت که در معرض خطر بالاترِ حوادث ناگوار قلبی-عروقی هستند، کمک کند. این مدل دقت پیش‌بینی خوبی را نشان داد و از مدل‌های استاندارد پیش بینی کنندۀ خطر قلبی-عروقی فعلی عملکرد بهتری داشت؛ که این امر نشان می‌دهد MRI قلبی می‌تواند طبقه‌بندی خطررا تقویت کرده و از استراتژی‌های پیشگیری و مدیریت شخصی‌سازی‌شده‌تر در افراد مبتلا به دیابت حمایت کند.

بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس (DM) در معرض افزایش خطر پیامدهای ناگوار قلبی-عروقی هستند. امتیازات خطر پیامدهای ناگوار قلبی-عروقی فعلی برای دیابت(DM)  صرفاً بر عوامل خطر بالینی تکیه می‌کنند و پارامترهایی که مستقیماً ساختار و عملکرد قلب را منعکس می‌کنند مانند ‌نشانگرهای زیستی در تصویربرداری را نادیده می‌گیرند. مطالعه‌ای جهت توسعه یک مدل مبتنی بر MRI قلبی برای پیش‌بینی‌ پیامدهای قلبی-عروقی در میان شرکت‌کنندگان مبتلا به دیابت نوع ۲، و ارزیابی این مدل در مقایسه با مدل‌های خطر بالینیِ استاندارد فعلی، انجام شد.

این مطالعه به صورت آینده‌نگر و گذشته‌نگر، شرکت‌کنندگان مبتلا به DM را که بین ژانویه ۲۰۱۶ تا دسامبر ۲۰۲۳ تحت MRI قلبی قرار گرفته بودند، ثبت کرد؛ که شامل یک مجموعه آموزشی(Training set)، یک مجموعه تست داخلی و یک مجموعه تست خارجی بود که در آن‌ها مدل ارزیابی خطر توسعه و آزمایش شد. پیامد اصلی، بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی یا مرگ قلبی-عروقی بود. از تحلیل رگرسیون کاکس چندمتغیره برای توسعۀ مدل ارزیابی خطر استفاده شد.

در میان ۱۳۸۸ شرکت‌کنندۀ مبتلا به DM(میانگین سنی ۵۷ سال ± ۱۲.۳ [انحراف معیار]؛ ۹۵۵ مرد)، ۱۴۵ نفر از ۸۱۰ شرکت‌کننده در مجموعۀ آموزشی، طی یک دوره پیگیری میانه ۳۷.۶ ماه (دامنه بین‌چارکی [IQR]، ۲۶.۵ تا ۵۸.۶ ماه)، پیامد اصلی را تجربه کردند.

مدل ارزیابی خطر مبتنی بر MRI، تمایز خوبی نشان داد (شاخص C= ۰.۷۳) و کالیبراسیون قابل قبولی داشت. بر اساس هشت پیش‌بینی‌کننده خطر شناسایی‌شده، یک نمره خطر مبتنی بر عدد صحیح SCAN-MRI(جنسیت، بیماری عروق کرونر، سن، فیبریلاسیون دهلیزی، پپتید ناتریورتیک نوع N-ترمینال  pro-Bو متغیرهای MRI) برای پیش‌بینی میزان بروز پیامد ۳ ساله، ایجاد شد.

در مقایسه با  WATCH-DMاستاندارد(وزن [شاخص توده بدنی]، سن، فشار خون بالا، کراتینین، کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا، کنترل دیابت [قند خون ناشتا]، مدت زمان  QRSالکتروکاردیوگرافی، انفارکتوس میوکارد و پیوند بای‌پس عروق کرونر؛ سطح زیر منحنی مشخصه عملکرد گیرنده [AUC]= 0.66) و نمره خطر ترومبولیز در انفارکتوس میوکارد برای مدل‌های خطر نارسایی قلبی در دیابت (AUC= 0.65)، مدل خطر SCAN-MRIعملکرد پیش‌بینی‌ کنندۀ بهتری را نشان داد (AUC= 0.76؛ هر دو P < ​​.001).

افزودن نشانگرهای  MRIقلبی به این مدل‌های خطر، توانایی تمایز در پیش‌بینی پیامدهای نامطلوب را بهبود بخشید (AUC در مدل WATCH-DM:  از 0.66 به 0.74 [P < .001]؛ نمره خطر ترومبولیز در انفارکتوس میوکارد برای نارسایی قلبی در دیابت: از 0.65 به 0.73 [P < .001]). در مجموعه آزمون خارجی، مدل خطر SCAN-MRI،عملکرد خوبی را در پیش‌بینی پیامدهای نامطلوب نشان داد (شاخص C= 0.71).

نتیجه‌گیری

یک مدل خطر چند متغیره مبتنی بر MRI قلبی، با ادغام عوامل بالینی و پارامترهای MRI، تمایز خوب و عملکرد بهتری را نسبت به مدل‌های خطر استاندارد فعلی در پیش‌بینی پیامدهای نامطلوب در شرکت‌کنندگان مبتلا به دیابت نشان داد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/mri-based-model-improves-cardiovascular-risk-prediction-in-diabetes-patients-study-176270